usiądze z boku
i będzie czekać
na lepsze...

Ona: mówiłam, nie za blisko!
Ja: mówiłaś...
Ona: nigdy się nie nauczymy..
Ja: chcę zniknąć.. na zawsze
Ona: znikniemy..rozmyjemy się
nikt nawet tego nie zauważy...

za blisko

za blikso

za blisko

poparzy...

nie podejdę... popatrzę

i odejdę...

tnie

głęboko

niech tnie dalej

do samego końca

aż przestanie boleć...

 

Ona: nie pędź daleko tymi myślami
Ja : za poźno , zapędziłam się...
Ona : i jak posmakowało??
Ja : nie..
Ona : to teraz już wiesz co czasem czuję...

pst....
będzie cicho ...
nie będzie się szarpała
powoli, bezszelestnie
dojdzie do celu

Niepokój
wdarł się
obudził myśli ukryte...
NIE !!!
NIE...
proszę....

Brzytwa
która nagle z nicości się pojawiła
swym błyskiem kusząca

Czy tonę???
Czy potrzebuję takiego wybawienia???

Mówię,że jest dobrze...
że nie boli już...
że idę spokojnie przed siebie..
Mam swój upragniony spokój
Otwieram się...

Więc nie mów mi ,że to nie jest dobre , że to jest złe,
że powinnam się z tym czuć źle..
Nie mów mi !!!

Namaluję swój świat
Nasycę go barwami
Nakarmię go światłocieniami
I bedzie taki jak chcę
Nie będzie już szarości spowitej cieniami